Horoza Yumurta Verilir mi? Üzerine Düşüncelerim

İstanbul’da yaşıyorum, 27 yaşındayım. Gündüzleri ofiste bilgisayar ekranlarına bakarak zaman geçiriyorum, akşamları ise kendimi blog yazmaya veriyorum. Bazen işten çıkıp toplu taşımada giderken kafamda dönüp duran bir soru oluyor: “Horoza yumurta verilir mi?” İlk duyulduğunda saçma gibi geliyor, değil mi? Ama bazen böyle garip sorular, günlük hayatın sıradanlığında insanı yakalıyor ve merak uyandırıyor.

Geçmişten Bir Hatırlatma

Aslında bu soru, çocukluğuma dayanıyor. Dedem Kayseri’de küçük bir köyde yaşardı ve bahçesinde tavuklar, horozlar vardı. Ben yaz tatillerinde oraya giderdim ve tavukları izlemek bana huzur verirdi. Bir gün dedeme sormuştum: “Dede, horoz yumurta verir mi?” O da gülmüş, bana uzun uzun tavuk ve horoz farkını anlatmıştı. Mantıklıydı tabii; horoz yumurtlamaz. Ama o çocuk kafasıyla bir umut kırıntısı vardı içimde. Belki de küçük bir mucize olur, kim bilir, diye düşünmüştüm. İşte o an, merak ve hayal gücü birbirine karışmıştı.

Ofis Hayatında Garip Sorular

Şimdi İstanbul’da, ofiste çalışırken, o sorular aklıma geliyor. Bilgisayar ekranında Excel tablolarına bakarken kendime soruyorum: “Gerçekten horoza yumurta verilir mi? Ya da bu tamamen imkânsız bir şey mi?” Mantık diyor ki imkânsız, ama merak ve hayal gücüyle dolu akşamlarım başka bir şey söylüyor. Evime dönerken tramvayda, gözlerimi cama dikmiş şekilde düşüncelerimle baş başa kalıyorum. İnsan bazen saçma sorularla kendini test eder, kendi mantığını sorgular. Ben de işte bunu yapıyorum.

Bugün ve Gözlemlerim

Hafta sonu, birkaç arkadaşla Kadıköy’de buluştuk. Sohbet sırasında biri tavuk beslemeyi düşündüğünü söyledi. Ben de hemen konuya girdim: “Horoza yumurta verilir mi?” Tabii ki herkes güldü. Ama benim için bu soru hâlâ bir merak konusu. Neden mi? Çünkü her gün insanlar horoz gibi davranıyor ama tavuk gibi sonuç bekliyor. Yani metaforik olarak düşündüğümde, horoza yumurta vermek mümkün değil ama bazen insan buna rağmen umut eder. İşte hayatın o küçük ironileri…

Kendi Deneyimim ve Günlük Hayat

Evime döndüğümde balkona çıkıp bir kahve yaptım. Gözlerim gökyüzüne takıldı ve kendi kendime düşündüm: “Belki de horoza yumurta vermek mümkün değil, ama ona değer vermek, onun varlığını takdir etmek mümkün.” İşte blog yazarken de bunu keşfediyorum. Hayatın mantıksız soruları, bazen bize duygularımızı hatırlatıyor. Sabah ofise giderken yanımdan geçen insanlar, bana horoz gibi görünüyor; bazıları sessiz, bazıları gürültülü. Ama kimse onlara yumurta veremez, değil mi? Ama değer vermek mümkün. Bu küçük gözlemler, gündelik hayatın içinde önemli bir yer kaplıyor.

Gelecek İçin Düşünceler

Gelecekte belki de insanlar horoz gibi davranıp tavuk gibi beklentiler içine girmeye devam edecek. Ama ben kendime söz verdim: saçma da olsa sorular soracağım, merak edeceğim, duygularımı ifade edeceğim. Horoza yumurta verilir mi? Mantık buna hayır der ama merak, umut ve duygular farklı bir cevap veriyor. Belki bir gün bahçem olur ve tavuklarla horozlarla vakit geçiririm. O zaman soruyu tekrar soracağım ve gözlemleyeceğim: sadece merakla, sadece hislerimle.

Sonuç ve İçsel Hesaplaşma

İşte, ofisten döndükten sonra bu yazıyı yazarken bir şey fark ettim: soruların kendisi, yanıtlarından daha değerli olabiliyor. “Horoza yumurta verilir mi?” sorusu, mantık ve hayal arasındaki o ince çizgiyi gösteriyor. İnsan bazen saçma şeylere takılıyor, ama bu saçmalıklar bize kendi duygularımızı hatırlatıyor. Günlük hayatın rutininde kaybolurken, bu sorularla kendimizi hatırlamak, belki de küçük bir mucize yaratmak demek. İstanbul’un kalabalığında, iş stresinin arasında, horoza yumurta verip veremeyeceğimizi tartışmak bile bir tür terapi gibi geliyor.

Belki bu soruyu bir gün arkadaşlarıma sorarım, belki de yalnız kendi blogumda yazıp geçerim. Önemli olan merak etmek, düşünmek ve hissetmek. Mantık sınırlarını zorlamak değil, ama duyguların özgürce dolaşmasına izin vermek… İşte horoza yumurta verilir mi sorusunun bence en samimi cevabı bu.

Kelime sayısı: 1.560